Wednesday, June 22, 2016

పాపానికి బహుమతి....కధ


గుడివాడలో ఒక పెళ్ళి ఫంక్షన్ అటెండ్ అవడానికి భార్య సుమతితో పాటు కొత్త బస్టాండుకు వచ్చేడు సుధాకర్.

ఆ రోజు ముహూర్తాల రోజు కావడంతో బస్ స్టాండ్లో ఎక్కువమంది జనం కనబడ్డారు. అది సుధాకర్ కి చికాకు తెప్పించింది.

గుడివాడకు వెళ్ళే బస్సులు నిలబడే చోటుకు వచ్చేడు సుధాకర్. చాలాసేపటి నుండి బస్సులేదేమో అక్కడ విపరీతమైన జనం పోగై ఉన్నారు. అది సుధాకర్ చికాకును మరింత పెంచింది. "టాక్సీలో వెడదామా" అన్న ఆలొచన వచ్చింది. "అమ్మో...మామూలుగానే డబ్బులు ఎక్కువ అడుగుతారు...అందులోనూ ఈ రోజు ముహూర్తం రోజు కూడా...మామూలు కన్నా డబుల్ రేటు అడుగుతారు" అన్న మరో ఆలొచన రాగానే టాక్సీలో వెడదామనే ఆలొచన చచ్చిపోయింది.

ఈ లోపు బస్సు వచ్చింది. బస్సు వచ్చిన వెంటనే పోటీ పడి, ఒకరినొకరు తోసుకుంటూ పరిగెత్తేరు. సుధాకర్ కూడా అలాగే చేయవలసి వచ్చింది. ఎలాగోలా జనాన్ని నెట్టుకుంటూ బస్సులోకి వెళ్ళి తనకూ, తన భార్యకూ సీట్లు పట్టేడు. ప్రొద్దున్నే ఎండ ఉగ్రరూపం దాల్చిందేమో సుధాకర్ చొక్కా అంతా చెమటతో తడిసిపోయింది.

జనం తోపులతో పట్టు చీర నలిగిపోయి, బస్సులోకి ఎక్కిన సుమతి భర్త పక్కనే కిటికీకి దగ్గరగా కూర్చుంది.

బస్సులో చింతపండు మూటల్లాగా ప్రయాణీకులు, గాలి లేకపోవడం, వేడిగా ఉండటంతో ఒకటే ఉక్కగా ఉన్నది. సారా వాసనతో పాటూ, చెమట కంపు కలిసి రావడంతో సుధాకర్ కి కడుపులో తిప్పినట్లు అయ్యింది.

తల నిండా మళ్లె పువ్వులు పెట్టుకుని, తనకు నచ్చిన రంగు పట్టు చీర కట్టుకుని, మురిసిపోయే అందంతో తన పక్కనే కూర్చున్న భార్యను చూసి సంతోషపడే మూడ్ లో కూడా లేడు సుధాకర్.

బస్సు బయలుదేరింది. అప్పుడు బయట నుండి వచ్చిన గాలి సుధాకర్ కి కొంచం మనశ్శాంతిని ఇచ్చింది.

బస్సు కైకలూరు వచ్చి ఆగింది. అక్కడ బస్సుకోసం కాచుకుని ఉన్నవారు పోటాపోటీగా బస్సులోకి ఎక్కేరు. బస్సు మరింత ఇరుకు అయ్యింది. దాంతో పాటూ ఎండ వేడి గూడా ఎక్కువవటంతో బస్సులో గాలాడడం లేదు. సుధాకర్ కి చికాకు ఎక్కువయ్యింది.

బస్సు బయలుదేరింది. వేడేక్కిన ఎండతో గాలి కూడా వేడేక్కడంతో కిటికీలో నుండి వేడి గాలి వీసింది. బస్సు వేగం పుంజుకోవటంతో ఆ వేడిగాలే సుధాకర్ కీ, మిగిలిన ప్రయాణీకులకూ కొంత ఊరటనిచ్చింది.

తెల్లటి మీసాలతో వయసైన ముసలాయన ఒక అందమైన రెండేళ్ళ ఆడపిల్లను ఎత్తుకుని సుధాకర్ పక్కనే నిలబడి ప్రయాణం చేస్తున్నాడు. ఒక చేత్తో పిల్లను పట్టుకుని, మరో చేత్తో బస్సు పై కడ్డీని పట్టుకుని చాలా కష్టపడుతున్నాడు. అప్పుడప్పుడు జారి సుధాకర్ భుజంపై ఒదుగుతున్నాడు. ఆ ముసలాయన పడుతున్న అవస్తను చూసి సుమతికి జాలేసింది. ఆమె తన వైపు జాలిగా చూడటం గమనించిన ముసలాయన "ఏమ్మా తల్లీ...పిల్లను కొంచం తీసుకోకూడదూ...నిలబడటానికి చాలా కష్టంగా ఉన్నది" అని సుమతిని అడిగేడు.

తలతలమని మెరిసిపోతున్న పట్టుచీరలో ఉన్నా, దాని గురించి ఆలొచించకుండా తన వైపే చూస్తున్న ఆ అందమైన పసి పిల్ల చూపులకు, ముసలాయన జాలి మాటలకు కరిగిపోయిన సుమతి ఎటువంటి ఆక్షేపణ తెలుపకుండా ముసలాయన చేతిలో ఉన్న పాపను తీసుకుంది. సుధాకర్ కూడా ఏమీ అనలేదు.

బొద్దుగా, ముద్దుగా ఉన్న ఆ పాపకు సుమతి కొత్త మనిషైనా ఏడవకుండా సుమతి ఒడిలో కూర్చుంది. అప్పుడప్పుడు సుమతి మొహం వైపు చూసి నవ్వుతోంది. సుమతి కూడా పాపను ముద్దులాడింది. పాప నిద్రలోకి జారుకోవడం గమనించిన సుమతి, పాపను ముద్దులాడడం మానేసి తానూ కూడా కళ్ళు మూసుకుంది. సుమతి కూడా నిద్రలోకి వెళ్ళింది.

తాను కూడా కాసేపు నిద్రపోదామని కళ్ళు మూసుకున్నాడు సుధాకర్. వేడి గాలి అతన్ని నిద్ర పోనివ్వలేదు. కళ్ళు తెరిచి తన సీటులో సరిగ్గా కూర్చుందా మనకున్నప్పుడు అతని కళ్ళకు తన ముందు సీట్లో కూర్చుని బస్సులో ప్రయాణం చేస్తున్న ఒక అమ్మాయి కనబడింది. గుండె గుబేలుమంది. "వందన కాదు కదా?" అతని మనసు ఒక్క క్షణం గిలగిలా కొట్టుకుంది. కావాలనే సీట్లో నుండి లేచి చొక్క సరిచేసుకుంటున్నట్లు నటిస్తూ ఆ అమ్మాయిని మరోసారి చూసేడు. "వందన కాదు"...హమ్మయ్య అనుకుని మళ్ళీ సీట్లో కూర్చున్నాడు.

సుధాకర్ మనస్సు ప్రశాంతతను కోల్పోయింది...ఎందుకో గజి బిజిగా ఉన్నది. ఎన్నో పాత జ్ఞాపకాలు అతని మది నుండి బయటపడి అతని ముందు నిలబడటంతో అతనిలో నిద్రకి ప్రయత్నిద్దామనే ఆలొచనే రాలేదు. అమాయకురాలైన వందన అతనికి గుర్తుకు వచ్చింది. ఇదేలాగా మూడేళ్ల క్రితం స్నేహుతుని పెళ్ళికి గుడివాడకు వెడుతున్నప్పుడు తాను కూర్చున్న సీటు దగ్గర అందమైన ఆడపిల్ల నిలబడింది. బస్సు ఊపుకు అప్పుడప్పుడు అమె వెనుక భాగం అతని భుజానికి తగులుతుంటే అతనిలో ఏవో భావాలు ఏర్పడ్డాయి. సుధాకర్ చోరవు తీసుకుని తన సీటులో కొంచంగా పక్కకు జరిగి నిలబడున్న ఆ పిల్లను కూర్చుమన్నాడు. మొదట్లో కొంచం సంసయించినా నిలబడి ఎక్కువ దూరం ప్రయాణం చేయలేక అతని పక్కన కూర్చుంది. వద్దనుకున్నా బస్సు ఊపు వలన అతని శరీరం అమెకు తగులుతూనే ఉన్నది. మెల్లగా మాట కలిపిన సుధాకర్ ఆమె పేరు వందన అని, ఆమె కూడా గుడివాడలో ఒక పెళ్ళి అటెండ్ అవడానికే వెడుతున్నదని తెలుసుకున్నాడు.

సుధాకర్ వెళ్ళిన పెళ్ళి మండంపంలోకే వందన కూడా వెళ్ళింది. వందన పెళ్ళి కూతురి స్నేహితురాలని ఆమెతో మాటలు కలిపిన సుధాకర్ తెలుసుకున్నాడు. ఆమె కూడా తానుంటున్న ఊర్లోనే ఉంటున్నట్లు కూడా తెలుసుకున్నాడు. పెళ్ళి తరువాత కూడా ఆమెతో స్నేహం కోనసాగించేడు. వందనకు కూడా సుధాకర్ యొక్క మంచితనం నచ్చింది. వారిద్దరి స్నేహం ప్రేమకు దారి తీసింది. ఆమెతో గడిపిన రోజులు గుర్తుకు రావడంతో అతని మనస్సు అతన్ని వేధనకు గురిచేసింది. ఆమెను మోసం చేసినది తలచుకుని సిగ్గుపడ్డాడు. డబ్బుకూ, హోదాకూ అమ్ముడుపోయి సుమతి మెడలో తాలి కట్టేడు.

బస్సు ఒక్క ఊపుతో ఆగినందువలన సుధాకర్ ఆలొచనలకు బ్రేకు పడింది.

బస్సులోని ప్రయాణీకులలో చాలా మంది హడావిడి పడుతున్నారు.. ఏమై ఉంటుందా అనుకుని బస్సుకు అటూ ఇటూ చూసేడు. దిగటానికోసం హడావిడి పడుతున్నారని గ్రహించి విసుకున్నాడు. బస్సు ఎక్కాలనుకున్నప్పుడు హడావిడి పడటంలో అర్ధం ఉన్నది...త్వరగా బస్సులోపలికి వస్తే సీటు దొరుకుతుందనే ఆశ కొద్ది హడావిడి పడతారు. దిగేటప్పుడు హడావిడి పడటం ఎందుకో...ఆ స్టాపింగులో అందరూ దిగితేనే కదా బస్సు బయలుదేరేది...దానికెందుకో హడావడి..."ఏం మనుషులో" మన్సులోనే అనుకున్నాడు. అక్కడ చాలామంది ప్రయాణీకులు దిగిపోవడంతో బస్సు చాలా వరకు ఖాలీ అయ్యింది.

సుమతిని చూసేడు…సుమతి, సుమతి ఒడిలోని పాప మంచి నిద్రలో ఉన్నారు. బస్సులో హడావిడి మోతలు వాళ్లని డిస్టర్బ్ చేయలేదు. సుధాకర్ కి అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చేడు ముసలాయన. వేనక్కి తిరిగి చూసేడు. తన పక్కన నిలబడి ప్రయాణం చేసిన, పిల్లను తన భార్యకు ఇచ్చిన ముసలాయన కనబడలేదు.....ఈ లోపు బస్సు మళ్ళీ బయలుదేరింది. బస్సు ఖాలీ అయ్యింది కదా..."ముసలాయనకి ఎక్కడో సీటు దొరికుంటుంది" అనుకుంటూ లేచి నిలబడి చూసేడు. సుధాకర్ కి ముసలాయన కనిపించలేదు. మరోసారి ప్రతి సీటు వైపు పరీక్షగా చూసేడు. ముసలాయన కనిపించలేదు.

సుధాకర్ గుండే గుభేలు మంది. ఆందోళనతో సుమతిని లేపేడు.

"ఈ పాపను నీకిచ్చిన ముసలాయన కనబడడం లేదు" అన్నాడు.

నిద్ర మత్తులో నుండి బయట పడ్డ సుమతి "పాప నాదగ్గరుంటే ఆయనెక్కడికి పోతాడు....సీటు దొరికి ఎక్కడో కూర్చోనుంటాడు...చూడండి" అన్నది సుమతి.

"రెండు సార్లు బస్సంతా వెతికేను. ఆ ముసలాయన కనబడటంలేదు" చెప్పేడు సుధాకర్.

సుధాకర్ మాటలకు కంగు తిన్న సుమతి ఒక్కసారిగా నిద్ర మత్తులో నుండి బయట పడింది. "సరిగ్గా చూడండి" అంటూ పాపను చేతులలోకి తీసుకుని లేచి నిలబడి ఆమె కూడా బస్సును పూర్తిగా పరిశీలించింది. ముసలాయన కనబడలేదు. పాప వంక చూసింది. పాప సుమతిని చూసి నవ్వింది. "పాప మన దగ్గర ఉంటే ఆయనెలా దిగిపోతాడు" భర్తతో చెప్పింది.

"ఏమో అదే నాకూ అర్ధం కావటం లేదు"

"అయితే ఇప్పుడేం చేద్దాం" అన్నది సుమతి.

"ఉండు ఇప్పుడే వస్తాను" అంటూ లేచి, బస్సులో ఉన్న వారిని మరోసారి చూసు కుంటూ కండక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లేడు సుధాకర్.

"కండక్టర్" అని పిలిచేడు సుధాకర్.

"ఏమిటి సార్ చిల్లర ఇవ్వాలా...టికెట్టు ఇవ్వండి" మామూలుగా ఎప్పుడూ ప్రయాణీకులను అడిగేమాట అడిగేడు కండక్టర్.

"చిల్లర గురించి కాదు"

"మరి"

"ఇందాక గుంపులో నిలబడి ప్రయాణం చేస్తున్న ఒక ముసలాయన తన దగ్గరున్న పాపను కూర్చున్న నా భార్య దగ్గర ఇచ్చేడు. పాపతో నిలబడి ప్రయాణం చేయడం కష్టం...అందులోనూ ఆయన ముసలాయన...అందుకని నేనూ ఏమీ మాట్లాడకుండా ఉరుకున్నాను...మేము అలసిపోయుండటం వలన పడుకున్నాము. ఇప్పుడు లేచి చూస్తే పాపను ఇచ్చిన ముసలాయన కనబడటంలేదు"

"ఎక్కడన్నా కూర్చునున్నారేమో....బస్సంతా బాగా చూసేరా"

“చూసేను....ఎక్కడా ఆయన లేడు"

"ఏమిటి సార్...కొత్తగా ఉంది. పాపను ఇచ్చిన వాళ్ళు...పాపను మర్చిపోయి దిగిపోతారా ఏమిటి. మర్చిపోవడానికి అదేమైనా వస్తువా"

"అదే నాకూ అర్ధం కావటం లేదు"

“చూస్తే బాగా చదువుకున్న వారిలా కనబడుతున్నారు…తప్పంతా మీదే సార్...ముందూ, వెనుకా తెలియని వారితో ఎందుకు ఇలాంటి విషయాలు పెట్టుకుంటారు...ఇందులో నా వల్ల ఏమీ చేయటం కుదరదు. ఇంకొద్ది సేపట్లో గుడివాడ టౌన్లోకి వెడుతుంది బస్సు, మొదటి స్టాపింగ్లో దిగండి. పక్క సందులోనే పోలీస్ స్టేషన్ ఉన్నది...జరిగింది చెప్పి పాపను వాళ్ళదగ్గర అప్పగించండి" చెప్పేడు కండక్టర్.

సుధాకర్ కి ఏమి చేయాలో అర్ధంకాక మెల్లగా తన సీటు దగ్గరకు వెళ్ళేడు. కండక్టర్ చెప్పిందంతా భార్యకు చెప్పేడు...."ఇప్పుడేం చేద్దా మండీ?' ఆందోళనతో భర్తను అడిగింది.

"కండక్టర్ చెప్పినట్లు పోలీసు స్టేషన్లో పాపను అప్పగించేద్దాం"

"సరే" అంటూ చేతిలో ఉన్న పాపను ఒకసారి చూసింది సుమతి. సుమతిని చూసి ఆ పాప అందంగా నవ్వింది. ఆ పాప అందమైన నవ్వును ఆనందించే మూడ్ లో లేదు సుమతి.

బస్సు గుడివాడ టౌన్లోకి తిరిగి కొంచం దూరం వెళ్ళి ఆగింది.

"సార్...మీరు ఇక్కడ దిగిపొండి...పక్క సందులోనే పోలీస్ స్టేషన్" కండక్టర్ చెప్పడంతో భార్య సుమతితో అక్కడ దిగేడు సుధాకర్.

భార్యా భర్త లిద్దరూ కలిసి మెల్లిగా పోలీసు స్టేషన్ వైపు నడక సాగించేరు. సుధాకర్ జేబులోని సెల్ ఫోన్ మోగింది. కంగారు పడుతూ జేబులోని సెల్ ఫోన్ తీసి "హలో" అన్నాడు.

"నేనే సార్...ఇందాక బస్సులో పాపను మీకిచ్చిన ముసలాయనను మాట్లాడుతున్నాను"

"మీకేమైన మతిపోయిందా...పిల్లను మాకిచ్చి మీరు దిగిపోయేరు....ఎంత కంగారు పడ్డమో తెలుసా...ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారు" అరుస్తూ మాట్లాడేడు సుధాకర్.

"నాకేమి మతిపోలేదు...ఆ పిల్లను నీకివ్వాలనే అలా చేసేను"

"ఏమిటా అర్ధంలేని మాటలు"

"అరవకు సుధాకర్...అరిస్తే నీ పరువే పోతుంది... నేనెవరో నీకు తెలియదు, కానీ నువ్వెవెరో నాకు తెలుసు....నేను వందన తండ్రిని. నా కూతురును ప్రేమించి, మోసం చేసి, నీ అవసరం తీర్చుకుని నా కూతుర్ని వదిలేసి ఇంకో అమ్మాయిని పెళ్ళిచేసుకున్నావే నువ్వూ ఒక మనిషివేనా? ఏం జరిగిందో తెలుసా? వందన ఆత్మహత్య చేసుకుంది...బిడ్డను నా కిచ్చి ఆత్మ హత్య చేసుకుంది... ఇప్పుడు నీభార్య దగ్గరున్న బిడ్డ ఆ బిడ్డే... ఆ బిడ్డ నీ బిడ్డే....ఏలాగూ ప్రేమించిన దానిని వదిలేసి ఒక పాపం చేసేవు, ఆమె ఆత్మహత్య చేసుకునేటట్లు చేసి మరో పెద్ద పాపం మూటగట్టుకున్నావు. కనీసం నీ పాపను నువ్వు పెంచి, పోషించి, పెద్దదాన్ని చేసి నువ్వు చేసిన పాపంలో కొంచమైనా తగ్గించుకో....నువ్వు చేసిన పాపానికి దేవుడిచ్చిన బహుమతిగా ఆ పాపను కంటికి రెప్పలా కాపాడు" అని చెప్పి ఫోన్ కట్ చేసేడు.

సుధాకర్ పిచ్చివాడిలా నిలబడిపోయేడు.

****************సమాప్తం*******************

మీకొసం

చిలకలపూడి సత్యనారాయణ

1 comment:

  1. Breaking News on Everyday

    http://andhranewsdaily.blogspot.in/

    ReplyDelete